|
De deur valt in het slot Ik kijkt niet eens meer op Hij is gegaan, de dag is weer begonnen Al is het dan nog vroeg, ik voel mij nu al moe na zoveel strijd tot de dag is overwonnen
ik neem de meubels af en lucht de bedden maar onder alles door, het ruisen dat ik hoor Ik ben alleen en niemand kan mij redden
steeds hoor ik de wind En er is niets dat ik kan doen
Ik zie de mensen gaan De wereld zwijgt en lijkt te vergeten De muziek het word een ritueel Ik draai het hard om de stilte te doorbreken
Toch is het niet compleet, ik voel dat iets ontbreekt Steeds hoor je de wind en er is niets dat ik kan doen tegen de wind
———
Stond op met een kater De drank viel beroerd Maar wat me vannacht nog het meest heeft gevloerd De eenzaamheid Ik moet mezelf dwingen om verder te gaan Ik hoor mezelf zeggen: kom stel je niet aan
Hou me vast Laat me nooit meer gaan Ik dacht dat ik sterker was Maar dit kan ik niet aan Hou me vast 'k drijf stuurloos op de wind Mijn schip heeft geen anker meer Nu ik niemand naast me vind Want ik besef dit is voor mij Onvoltooid verleden tijd
———
Hoe kan ik aan jullie ontkomen Ik word zelfs in mijn dromen Achtervolgd
Hoe duister zijn jullie krachten Jullie spoken door mijn gedachten
Eindeloze keren Wil ik jullie bezweren Ik vecht met fantasieën Maar je dwingt me op m'n knieën Ik kan jullie niet aan
Ik woel in m'n slaap en ik droom overdag Onrust M'n hart is van slag Ik dwaal door m'n huis in het holst van de nacht
Is er geen medicijn ik wil mezelf weer zijn Geen rust Ik kom aan niets meer toe Ik ben je voodoo moe
Doctoren professoren ze willen het niet horen Er rust een vloek op mij
Ik weet, ze hebben veel ervaring Maar vinden geen verklaring Voor die pijn in mij |


