Ik weet niet meer wat mij bezield,

maar 'k lig hier nu voor U geknield.

Ik weet niet waar ik heen moet gaan,

In gedachte schreeuw ik het uit, woorden heb ik niet meer.

Vader, de leegte is zo groot,

de pijn zo hevig en het verdriet is te diep

 

Vader ik vraag mij vertwijfeld af,

zal er ooit enig herstel plaatsvinden?

Ik weet niet meer wat ik met mezelf moet,

ik weet niet meer wat er van mij wordt verwacht, wie ik werkelijk ben.

 

Vader, ik zie geen uitweg meer!

Ik ben moe gestreden en kan niet meer staan.

Al deze gevoelens ik kan ze niet meer aan

 

Vader, op mijn knien smeek ik U

buig mijn hoofd, 'k kom bij U

Vader, verlicht u mijn hart.

 

Mijn kind, Ik ken je toch volkomen

Ik weet wat er diep in je leeft,

Ik zie de vragen die jou bestormen

en 'k voel hoe alles in je beeft.

Ik ervaar hoe de nacht jou wil verzwelgen

hoe dikke duisternis jou belaagt,

Ik zie hoe je valt en hoe je blijft liggen

wtend dat er niemand komt die je draagt.

 

Ach kind, Ik ben toch heel dicht bij je

en Mijn handen heb Ik uitgestrekt naar jou,

pak ze maar vast en laat je maar leiden

en wt dat Ik z heel veel van je hou.

 

Mijn kind, Ik wil je tranen drogen,

tranen die geen mens ooit ziet

oh Mijn hart is zo bewogen

Kom Ik zal je helpen.

 

Want weet je wat mij het meeste verdriet deed,

toen Ik keek, Mijn kind, naar jou?

Ach, dat waren niet jouw zonden,

niet je fouten, niet je strijd.

Nee, dat waren al jouw wonden

en je grote eenzaamheid.  

 

Als ik verdrink in zorgen en in pijn, als golven angst mijn leven binnen stromen, als twijfel al mijn moed heeft weggenomen, gaf mijn vriend Gods woord: Mijn oog zal op u zijn! O God, nu ik het pad niet meer kan zien, waar U mijn tijd van leven hebt geschreven, nu er van mijn geloof niets is gebleven dan 'wie weet', 'stel je voor' en 'heel misschien' dan blijft dit woord: Mijn oog zal op u zijn! Ik sluit mijn ogen en door de armen van die echt vriend, mocht ik Uw blik voelen en wat U met mijn leven mocht bedoelen is goed. Ik ben uw kind, U zult er zijn! Ik dank U God voor die ene echte vriend, die ik ook nog mijn broer mag noemen.

Want ik heb een echte vriend; hij bleef toen ik ziek was en durft te kijken als ik pijn hebt. Hij gaat met mij mee als ik bang ben voor het leven en mijn lot. Die echte vriend troost mij als ik verdrietig of eenzaam ben. Die echte vriend bidt met mij als mijn ziel zo gekwetst is dat ik geen woorden vindt. Hij zit bij mij en verdraagt de stilte als ik niets meer te zeggen hebt. Die echte vriend richt mij op wanneer moedeloosheid mij overmant. Hij is nooit machteloos omdat hij er steeds is wanneer ik hem nodig hebt. Die echte vriend is een held want om een echte vriend te zijn is veel moed nodig.

 

 

meta http-equiv="X-UA-Compatible" content="IE=EmulateIE7"/>