Een gesprek

een dag,

Verdriet

het mocht daar, ik wist het niet.

Ik kwam -

masker op.

Ik ging -

masker af.

Ik kwam -

was groot.

Ik ging -

was klein.

Er was daar iemand

die mij snapte

en doorhad hoe ik afknapte.

Behoefte,

Angst

een vraag.

Het mocht!

Wat ik zocht.

Een arm

Troost.

Nu is er de angst,

mag ik dat wel vragen

Ik wil niet klagen.

Wat zullen ze wel niet denken

Het is toch raar,

dat er iemand was daar

die mij zijn arm gaf,

Zonder dat er straf voor was.

Het is heel moeilijk te begrijpen

Dat het er was voor mij!!!!!!!!

Ik, die niets is

Ik, die niets mag

Ik, die klein was

Ik, die groot moet zijn

Maar daar mocht ik zijn, klein..

meta http-equiv="X-UA-Compatible" content="IE=EmulateIE7"/>