Ik lig op de harde grond. 

De wereld draait, 

te snel voor mij. 

Je komt op me af, lachend. 

Triomfantelijk. 

Ik wou dat ik ook kon lachen. 

Je ogen boren zich diep in de mijne, 

je voorhoofd zwaar gefronst. 

Je knielt naast me, dwingt me te zwijgen, 

te gehoorzamen, te lijden. 

Ik wil dit niet! 

Ik haat je! 

Waarom laat je me niet gewoon met rust? 

Waarom ga je niet gewoon weg, en geef 

je je mijn leven terug? 

Ik haat je! 

Je breekt binnen. 

zonder schaamte dring je binnen. 

Je breekt me. 

Je tekent me voor het leven. 

Ik wil gewoon dat je weggaat, 

ik wil gewoon dat je stopt! 

Maar je stopt niet. 

Je stopt niet... 

je stopt niet....

meta http-equiv="X-UA-Compatible" content="IE=EmulateIE7"/>